Doskonale Szare

Podobne zjawisko dostrzec można podobna także w innych środowiskach, dla których wspólną bazę ideologiczną tworzy jakaś odmiana teorii spiskowej. Na swoim blogu Bart opisał to w następujący sposób:

[I]mponuje mi szacunek, jakim darzą się wzajemnie spiskoteoretycy różnych wyznań. Jeden wierzy, że Kennedy’ego zamordowała żydowska mafia, drugi obstawia kosmitów, ale zazwyczaj trzymają ze sobą sztamę. Łączy ich walka o Prawdę przeciwko wspólnemu Przeciwnikowi, który tę Prawdę Ukrywa — i nic to, że ich Prawdy wzajemnie się wykluczają!

Ostatnie wypowiedzi Zbigniewa Jaworowskiego zbliżają się poziomem do opisanych przez Barta przykładów.

24 lipca, w wywiadzie udzielonym dziennikowi Polska Jaworowski powiedział:

Dziś cały świat obawia się skutków globalnego ocieplenia wywołanego przez człowieka. W latach 70. panowała podobna psychoza - tylko przed globalnym oziębieniem. Otóż, obowiązywała wtedy teoria, że produkowane przez fabryki pyły emitowane do atmosfery utworzą nad nami parasol zasłaniający słońce. A skoro będzie ono przysłonięte, to wszyscy zaczniemy marznąć. W tamtych czasach nawet poważany "Science" publikował poważne artykuły, w których wyliczał, że słońcem będziemy się cieszyć nie dłużej niż przez 50-60 lat. Później zamarzną rzeki, morza, oceany. Zwolennikiem tej teorii był m.in. znany klimatolog Steven Schneider, który dziś jest jednym z najgorętszych orędowników teorii globalnego ocieplenia.

 

[Agaton Koziński:] Ta teoria globalnego oziębienia brzmi komicznie.

 

Dziś - ale wtedy ja w to święcie wierzyłem, jak każdy zresztą. Choć w połowie lat 70. teorie o oziębianiu się świata przestały być aktualne - natomiast coraz więcej mówiło się o ociepleniu. Pojawiały się argumenty, że rośnie stężenie CO2 w atmosferze. Oczywiście, odpowiadać za to miał człowiek. Tak przynajmniej twierdzono. Ale moje badania temu przeczyły. W 1987 r. wyjechałem do Norwegii i zacząłem tam prowadzić badania nad skutkami ocieplenia klimatu w norweskiej Arktyce. I doszedłem do wniosku, że człowiek nie ma na to żadnego wpływu.

Tymczasem w ostatniej Polityce, w artykule "Te plamy nas wykończą" teoria globalnego oziębienia już nie brzmi dla Jaworowskiego tak komicznie:

Znani klimatolodzy, Wallace Broecker z Columbia University i Reid Bryson z Wisconsin-Madison University, twierdzą, że za około 50 lub 500 lat może nadejść nowa epoka lodowa – taka, jaka skończyła się około 10 tys. lat temu, gdy znaczna część półkuli północnej naszego globu pokryta była lodem grubości 3 tys. m. Jak uczy geologia, nowe zlodowacenie nadejdzie nieuchronnie i będzie wielkim wyzwaniem dla cywilizacji.

Pomińmy już fakt, iż "teoria, że produkowane przez fabryki pyły emitowane do atmosfery utworzą nad nami parasol zasłaniający słońce" obowiązuje nadal, i co więcej, jest podstawą rozwiązań geoinżynieryjnych, które ostatnio uzyskały popularność w niektórych kręgach "sceptyków" -- np. Alana Carlina; zignorujmy tradycyjne przekłamania na temat artykułu Rasoola i Schneidera (które zasługują na osobną notkę).

Najzabawniejsze w wypowiedziach Jaworowskiego jest bowiem co innego: mianowicie, w pierwszym wywiadzie przyrównuje teorię antropogenicznego globalnego ocieplenia do "psychozy" globalnego oziębienia, która miała rzekomo panować w latach 70tych.

Po czym, w Polityce, na poparcie swoich prognoz dotyczących "długoterminowego oziębienia" cytuje Broeckera i Brysona. Tego samego Broeckera, który ukuł w 1975 roku nazwę "globalne ocieplenie", który przyrównał klimat do złej bestii, którą drażnimy szturchając ją "kijem CO2", i który zaproponował kilkanaście lat temu hipotezę gwałtownej zmiany klimatu, podobnej do zdarzeń Dansgaarda-Oeschgera, jako skutku antropogenicznego globalnego ocieplenia.

Powoływanie się na Reida Brysona jest jeszcze dziwniejsze. Nie tylko z tego powodu, że ten naukowiec nie żyje, ale przede wszystkim dlatego, że to Bryson był jednym z nielicznych klimatologów, którzy w latach 70tych byli zdania że oziębiający wpływ antropogenicznych aerozoli na klimat będzie w przyszłości dominować -- innymi słowy, to właśnie on odpowiadał za "komiczną" teorię globalnego oziębienia! Kiedy te przewidywania okazały się niezgodne ze stanem faktycznym, Bryson, już jako profesor emeritus, został "sceptykiem", pomniejszającym rolę CO₂ i innych gazów cieplarnianych, celebrowanym przez kontrarian jako "zasłużony" i "prawdziwy" naukowiec, w odróżnieniu od zgrai oszustów zajmujących się globalnym ociepleniem.

Trudno o celniejsze podsumowanie niż napisane przez jednego internatutę epitafium dla Brysona:

Global warming skeptics called him an idiot for predicting another Ice Age in the 1970s.
Then they promoted him to visionary for the same prediction in the 21st century.